Saba



Wells bay, Saba, 6 mei 2007
Brommerend in de bijboot komen we dichterbij: "the ladder" torent 486 treden stijl omhoog. Spectaculairder kun je niet landen op een nieuw, onbekend eiland. Een parel, dat is Saba. De baai waar we liggen is dat ook: stijle rotswanden rijzen omhoog, het water heeft een extreem diepe kleur blauw. Saba wil ons kennelijk hebben want de deining blijft acceptabel tijdens ons verblijf.
     We gaan inklaren via de lange route, zo zien we ook nog wat van Saba want we zullen hier maar kort verblijven. Eerst nu maar eens omhoog zien te komen, zwaar werk maar het uitzicht is adembenemend. Ver beneden in de baai zien we ons kleine bootje. We sjokken het eind omhoog met twee Iraeliërs, die als crew op een Zweedse boot zitten. Ze vertellen dat ze uit Patagonië komen en nu goedkoop naar Europa willen. Zeilervaring hebben ze niet maar dat lijkt ze niet te deren. Wellicht zien we ze nog op de Azoren... 
 
Man O' War, Saba, 7 mei 2007
Bob, een kettingrokende, tengere Brit begeleid ons op de de duiken. We duiken op twee plekken. Nauwelijks liggen we naast de duikboot ons op de duik voor te bereiden als we beneden meteen al een haai op het zand zien liggen. We duiken met een Nederlander en een Zuid-Afrikaanse, die in het werkende leven als crew op een motorjacht werken. Hij houdt er een boot op na in Curaçao en toert er een paar maanden per jaar mee. 's Avonds gaan we bij ze op de borrel. We nemen knabbelnootjes mee. "Monkey nuts from the monkey boat", is het commentaar.
 
Windwardside, Saba, 8 mei 2007
Eigenlijk kan het niet, maar we besluiten nog een dag te blijven om 's Koningkrijks hoogste top te bedwingen: Mt Scenery (een vulkaantop van 886 meter hoog). We nemen een taxi naar Windwardside aan de voet van de vulkaan want the ladder zit al in de benen en we willen vanmiddag ook nog grotten snorkelen. We worden afgezet in de eco lodge, waar we ontbijten. Er wordt wat voor ons geïmproviseerd want er zijn vandaag geen gasten.
      Omhoog gaat het daarna, door het dichte oerwoud naar de top. Het grootste gedeelte gaat via een trap die omhoog kronkelt door lush vegetation. Het pad wordt geflankeerd door honderden gele kreeftsbloemen. Een werkelijk prachtig gezicht. Halverwege de berg komt de mist opzetten. Op de kraterrand is het bordje "Scenic View" op enige afstand door de mist al niet meer te zien. Dat gaat niet lukken vandaag. Na wat modderpoelen en klauterwerk staan we dan even later op de top. Dat levert inderdaad spectaculair weinig zicht op.
      Dan maar weer naar beneden en nog even langs de VVV. Zoals de toerist betaamd gaan we onbeschaamd voor ons certificate of achievement die bewijst dat wij de top inderdaad hebben bereikt. Ons voor dit doel zorgvuldig vergaarde fotografische bewijs wordt achteloos weggewuift. Terecht natuurlijk want iedereen kan tegenwoordig fotoshoppen. Nu nog even langs de duikshop om onze duikstempels te laten zetten en een lunch te doen. Bliss.
      Saba is een klein eilandje en dus lopen we voor de duikshop weer "onze" taxichauffeur tegen het lijf. Even later staan we alweer voor de ladder en kunnen we weer aan de tocht naar beneden beginnen.
      Eenmaal weer aan boord is er geen tijd te verliezen en zoeken we onze duikspullen bij elkaar. Het weer klaart op en de vulkaantop is weer te zien. We verbijten de gemiste photo opportunity en prijzen ons gelukkig met het feit dat we nu tenminste zicht onderwater hebben. De grotten boeien ons niet zo, maar onderwater - wauw! We krijgen lamme vingers van het maken van het schildpadteken: handen bovenop elkaar en wiggelen met beide duimen. Even later wiggelt Syl met hele arm enigsinds frantic met wijde ogen naar iets dat klaarblijkelijk achter mij zit. Snel draai ik mij om en daar hangt op twee meter afstand een roofvis die bijna net zo lang is als ikzelf. Nieuwsgierig kijkt i me aan. Heb ik iets van je aan, ofzo?
      Moegestreden vallen we wat later de kuip in. Er komt een deining binnen uit het westen die stukslaat op de rotsen. Een landing met de bijboot zou nu niet meer mogelijk zijn. Ongelofelijk geluk hebben we gehad, want morgenvroef om vijf uur lichten we het anker. Terug naar St Maarten om een begin te maken met de voorbereidingen voor het aanstaande vertek naar Bermuda.   
   


FOTO'S >